فاطمه كاظمي هم به جمع وبلاگ نويسان پيوست . وبلاگ كودك درون در نخستين مطلب خود نوشته :
براي آن كس كه پر پرواز دارد قفس بي معنا ست از عقاب بپرس .
به نظر من جاي وبلاگ ايشان در فهرست پيوند هاي ورودي هاي ۸۱ خاليست :
جلسه ورودی های ۸۱ ارتباطات ساعت ۱۳ در کلاس ۲۰۱ با حضور تقریبا یک سوم دانشجویان برگزار شد . دراین جلسه بیشتر دوستان بر یک سفر دو روزه توافق کردند که درتاریخ ۱و ۲ تیرماه یعنی پنجشنبه و جمعه بعد از امتحانات باشد . مقصد هم احتمالا یا کاشان یا نمک آبرود است .
دلم می خواست مطلبی در حاشیه این جلسه بنویسم ."حرف هایی هست برای گفتن". شاید بعدا ...
لطفا به وبلاگ خانم هانیه خاکپور هم سر بزنید . ایشان یک پیشنهاد دارند که من قسمتی از آن را در وبلاگم می آورم :
اين اجازه رو به خودم ميدم كه اين پيشنهادو مطرح كنم كه با هم قرار بذاريم " جايي , روزي, ماهي, سالي مشخص " نه خيلي دور يا خيلي نزديك همديگرو ببينيم .
شايد الان هيچ تمايلي به ديدن هم و اين قرار نداشته باشيم ولي اون موقع حتماً اين دوباره ديدن همديگه جالب و به ياد ماندني خواهد
بود ... يه خاطره خوب از اين دوران ...
شايد اون موقع ديگه اينجوري كه الانيم نباشيم ....موافقيد ؟ .......
ضمنا این پیشنهادات منتظر نظرات همه دوستان ورودی ۸۱ ارتباطات است و من نمی دانم چرا برخی از هم ورودی های عزیز خودشان را مخاطب این پیشنهادات نمی دانند وهیچ نظری ( نه موافق و نه مخالف ) نمی دهند ؟
این روزها شاید یکی از دغدغه های اصلی همه ما را فارغ التحصیلی تشکیل دهد . اینکه بعد از دانشگاه چه کنیم ؟ هر کس برای آینده تصمیماتی دارد اما چه خوب بود اگر چهار سال تجربه و تلاش در کنار هم را در قالب ایجاد یک وبلاگ گروهی که حتی پس از اتمام تحصیلات مان همه ورودی های ۸۱ بتوانند در آن بنویسند و روی آن نظر دهند به کار ببریم .
لطفا در باره این پیشنهاد نظر بدهید حتی اگر مخالف آن هستید چون به هرحال اصل این پیشنهاد را استاد اسعدی ارائه کرده اند و می توان در باره آن بیشتر به بحث و گفتگو پرداخت .
بالاخره نوبت ما هم رسید .تا پایان ترم و زمان برگزاری جشن فارغ التحصیلی ورودی های ۸۱ارتباطات زمان زیادی باقی نمانده . پس از تمام دانشجویان ارتباطات ورودی ۸۱ ارتباطات دعوت می شود تا برای صحبت درباره نحوه برگزاری مراسم فارغ التحصیلی روز شنبه مورخ ۳۰ /۲/۸۵ ساعت ۱۲ ( بعدازکلاس روزنامه نگاری تخصصی ) در کلاس ۲۰۱ حضور یابند .
لطفا بد قولی نکنید . .
روز معلم امسال هم گذشت . امسال از چند روز پیش از آن احساس دیگری داشتم مثل یک جور اظطراب . انگار باید کار خاصی انجام می دادم . احساس می کردم که روز معلم امسال یک قدردانی عظیم بدهکارم به همه معلمانم ( که با اغماض شامل اساتید هم می شود). نمی دانم شاید چون ترم آخر هستیم و لحظات شاگردی غنیمت ...
در این چهار سال بدون آنکه بدانیم خیلی چیزها فرا گرفتیم بدون کوچکترین قدردانی از اساتیدمان . تازه معمو لا پشت سر اساتید هر چه دل تنگمان می خواسته گفته ایم و اما قدردانی از استاد!
من دلم می خواهد به سبک نیچه از اساتیدم قدردانی کنم. نیچه می گوید : آنکه همیشه شاگرد می ماند آموزگار خود را پاداشی به سزا نمی دهد .
فکر می کنم اساتید هم از این نوع قدردانی بیشتر خوشحال شوند .
هفته آینده کلاس درس روزنامه نگاری تخصصی در سایت دانشکده تشکیل می شود و جلسه بازدید از شبکه خبر لغو شده است .پس جلسه بعدی کلاس ساعت ۱۰ در سایت دانشکده علوم اجتماعی برگزار می شود .
ضمنا در مورد بازدید از ایسنا هم مسئله فقط توافق دوستان روی یک ساعت مشخص برای بازدید است .
استاد معتقد است استفاده از واژه های عامیانه و شیوه محاوره ای در وبلاگ درست نیست باید به زبان رسمی نوشت و از واژگان این زبان به نحو درست بهره گرفت .
من قبول دارم که باید به جای کنسل کرد و چک شد معادل های فارسی آنها ر ابه کار برد اما استفاده از زبان رسمی را در وبلاگ قبول ندارم . گاهی دوستان هنگام تنظیم خبر آنقدر جمله را تغییر می دهند تا از حالت عامیانه در آید و شاید فکر می کنند با این کار تنظیم بهتری انجام داده اند اما من اگرچه معتقدم در خبر نمی توان حالت سادگی موجود در عبارات ر اعینا منعکس کرد ولی فکر می کنم که در فضای مجازی و خصوصا وبلاگها می توان ساده تر و صمیمی تر نوشت تصور من اینست که ما نیاز داریم ساده تر و روان تر بنویسیم و از نثر جدی خبر کمی فاصله بگیریم البته با توجه به معیار های درست نوشتن در زبان فارسی .