گمنامي درفضاي مجازي هميشه از اون موضوعاتيه كه برام جالبه توجه!
گمنامي هر دو وجوه مثبت و منفي رو داره! بر عكس چيزي كه اكثر افراد راجع به گمنامي فكر مي كنن در وضعيت گمنامي و با داشتن يه هويت مجازي مي توني خود واقعي ات باشي! بدون اينكه برات مهم باشه كه ديگران چه قضاوتي درباره تو مي كنن! اما گاهي آدم از هويت مجازي خسته مي شه دلش مي خواد فقط با دوستاي واقعي اش حرف بزنه ! با اونا مشورت كنه! دلش مي خواد فقط تجربه هاي واقعي داشته باشه! حتي اگه خودگشودگي اش توي دنياي واقعي خيلي كمتر باشه!
گاهي درك اين كه يه آدم علاوه بر آي.دي اش وجود واقعي توي دنيا داره مثل حقيقتي مي مونه كه انگار خودت براي اولين بار كشفش كردي! گاهي واقعيت بي نظيره! همون واقعيتي كه اكثر آدمها بي تفاوت از كنارش مي گذرن! واقعيت همونقدر بي نظيره كه مجاز! و من انگار سهم از زندگي دور زدن بين اين دو واژه است...هر چقدر سعي مي كنم به موضوعات ديگه اي علاقه نشون بدم بازم ميام سر خونه اول!